October 2026

 

       மிஷனரி வாழ்க்கை வரலாறு – அலெக்சாண்டர் டஃப்    

 மனப்பாட வசனம் : ஏசாயா 50 : 4

ஹாய் அன்பான செல்லங்களே !  

மிஷனரிகள் பெயர்களில் நிறைய பள்ளிக்கூடங்களைப் பற்றிக் கேட்டிருப்பீர்கள்; அல்லது நேரில் பார்த்திருப்பீர்கள்; அப்படிப்பட்ட பள்ளிக்கூடங்களில் நீங்கள் படித்துக்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அவைகளின் சரித்திரம் மற்றும் மிஷனரிகளின் வரலாறு பற்றி உங்களுக்குத் தெரியுமா?

 மிஷனரிகளின் பெயர்களில் பள்ளிகள், கல்லூரிகள், ஆலயங்கள், ஆஸ்பத்திரிகள், ஊர் மற்றும் நகரங்களின் பெயர்கள் இன்னும் சாலைகள், தெருக்கள் என்று அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். பெயரைப் படிக்கும்போதே இனம் புரியாத ஒரு மகிழ்ச்சி நம்மை ஆட்கொள்கிறது. அவர்களின் தியாகங்களும் பிரயாசங்களும் என்றும் அழிக்கப்படமுடியாமல் நினைவுத்தூண்களாய் இன்றும் நின்றுகொண்டிருக்கின்றன. தென்னகத்திலே எங்கெல்லாம் மிஷனரிகள் ஆலயங்களை எழுப்பினார்களோ, பக்கத்திலே படிப்பறிவிற்காக ஒரு பள்ளிக்கூடத்தையும் கண்டிப்பாகக் கட்டியெழுப்பி, பின்னர் மருத்துவ வசதிகளையும் செய்து தந்தனர். மிஷனரிகளின் வேலை வெறும் சுவிசேஷம் அறிவிப்பது மட்டும்தான் என்றால், நமக்கு பெரிய பெரிய நன்மைகளும், படிக்க வாய்ப்பும் கூட கிடைத்திருக்காது.

ஸ்காட்லாந்து தேசம், முதன் முறையாக கடல் கடந்து மிஷனரிகளை அனுப்ப ஆரம்பித்தபோது, ஸ்காட்லாந்து திருச்சபையின் (Church of Scotland) முதலாவது மிஷனரியாக அனுப்பப்பட்டவர் தான் அலெக்சாண்டர் டஃப். கல்வியின் மூலம் இந்தியாவில் சுவிசேஷத்தைப் பரப்பியவர். குறிப்பாக, மேற்கு வங்காளத்தின் தற்போதைய கொல்கத்தாவில், உயர்ஜாதி மக்களையும் தொட வேண்டுமானால் சுவிசேஷப் பணியை கல்விப் பணியோடு இணைத்துச் செய்யாவிடில் முடியாது என்ற உறுதியான தரிசனத்திற்காய் தேவன் தெரிந்தெடுத்தப் பாத்திரம் இவர்.  

1806 ஆம் ஆண்டு, ஏப்ரல் 25 ல் ஸ்காட்லாந்தில் அலெக்சாண்டர் டஃப் பிறந்தார். இளம் வயதிலேயே ஊழிய ஆர்வமும் கூடவேப் பிறந்தது. ஆண்ட்ரூஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்று அறிவியல் பட்டமும், கூடவே வேதாகமப் பட்டமும் பெற்றார். ஸ்காட்லாந்தில் எழுப்புதலும் மிஷனரிபாரமும் எரிந்து பரவிய காலம் அது. கடல்கடந்து சென்று மிஷனரியாகச் செல்லவும்;, நவீன கிறிஸ்தவ கல்வியின் முன்னோடிகளில் ஒருவராக சிறந்த கல்வியாளராக புதிய தரிசனத்தோடு, குறிப்பாக இளைஞர்களைக் கல்வியின் மூலம் கிறிஸ்துவிடம் வழி நடத்த வேண்டுமென்ற ஆழமான பார்வையைக் கொண்டிருந்தார். இந்தியாவில் செல்வந்தர்களும் உயர்குலத்தோரும் சுவிசேஷத்தை அறிந்திட மிகக்குறைந்த வாய்ப்புதான் இருந்தது. 1829 ஆம் ஆண்டு, மிஷனரியாக, மனைவியோடு கூட இந்தியாவிற்கு அவரது கப்பற்பயணம் ஆரம்பித்தது. இரண்டு முறை கப்பல் விபத்தில் ஏற்பட்ட சேதத்தினால் தன்னுடைய எல்லா புத்தகங்களையும், உடமைகளையும் மற்றும் சான்றிதழ்களையும் (Certificates) கடலில் இழந்தார். இருந்தபோதிலும் அவர் இந்தியாவில் ஆற்றப்படவேண்டிய தன் அழைப்பிலிருந்து பின்வாங்கவேயில்லை.

1830 -ம் ஆண்டு கொல்கத்தாவில் கால் பதித்தார். அந்த ஆண்டிலேயே இளைஞர்களின் சிந்தனையை மாற்றும் நோக்கத்தோடு GENERAl ASSEMBLES INSTITUTION என்ற கல்வி நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். இது பின்னாட்களில் SCOTTISH CHURCH COLLEGE என வளர்ந்தது. வெறும் ஐந்து மாணவர்களோடு ஆலமரத்தடியில் ஆரம்பித்து ஆனால் ஒரே வாரத்தில் 300 மாணவர்களாய் பெருகி  இன்றும் நடைபோட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. வங்காள மொழி பேசும் உயர்குல இளைஞர்கள் இதில் மிகவும் ஆர்வம் காட்டினர். ஆங்கில மொழிமூலம் கல்வி அறிவூட்டியதோடு மேற்கத்திய கலை, அறிவியல், வரலாறு, தத்துவம் போன்ற பாடங்களுடன், வேதாகமத்தையும் கிறிஸ்தவ போதனைகளையும் கற்பித்தார். மதத்திற்காக எதையும் செய்யாமல், கல்வியினால் அறிவை வளர்த்து உண்மையைத் தேடுவதற்கான வாய்ப்பைத் தந்து, மக்கள் மூடநம்பிக்கைகளை ஒழித்துவிட்டு கண்திறக்கப்படும்போது கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தை அறிமுகப்படுத்துவதே அதின் நோக்கம். மேற்கத்திய அறிவியலை கற்கும் மாணவர்கள் கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையின் கருத்துக்களையும் ஆராய்வார்கள் என்று நம்பினார். தமது கல்வி நிறுவனங்களில் தினமும் ஜெபம் மற்றும் வேதவாசிப்புடன், அதற்கு விளக்கமும் சொல்லிவந்தார். கூடவே வேதமும் ஒரு பாடமாகச் சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டது. அவருடைய கல்வி நிறுவனங்களில் கற்ற பல முக்கியமான மாணவர்கள் இந்திய சமூகத்திலும் உலகிலும் பெருமளவில் முக்கியமான தாக்கத்தை உண்டாக்கினர். கிறிஸ்தவ கல்வி நிறுவனங்கள் வளருவதற்கு இவர் மிகவும் செயல்பட்டார்.

                                                 தொடரும் .........…

 

SEPTEMBER 2026

 

ஹாய் குட்டீஸ், எப்படி இருக்கீங்க? கடந்த இதழில் சுவிசேஷம் அறிவிக்கப்பட்டிராத சீன தேசத்தைக் குறித்து செய்தித் தாள் வாயிலாக அறிந்துகொண்டு, சீன தேசத்திற்குச் செல்வதையே தனது தரிசனமாகவும் வாழ்க்கையின் குறிக்கோளாகவும் வைத்தவராக, புறப்பட்டுச் சென்ற கிளாடிஸ் அயில்வார்டுவின் வாழ்க்கையில் சந்தித்த நிந்தைகளையும், தோல்விகளையும், அத்துடன் அவர் சீன தேசத்திற்குப் புறப்பட்டுச் சென்றதையும் அறிந்தோம் அல்லவா! இந்த இதழில், சீன தேசத்தில் அவர் தொடர்ந்து செய்த ஊழியத்தை அறிந்துகொள்வோமா? 

அந்நாட்களில் சீன தேசத்தில் இருந்த பாரம்பரிய மூடப்பழக்கம்: பெண்களுக்கு சிறிய பாதங்கள் இருந்தால் தான் நல்ல வரன் கிடைத்து திருமணம் நடக்கும். அதனால், பெண் குழந்தை பிறந்தவுடனே அதன் இரண்டு அழகான கால்களையும் விரல்களை நசுக்கி கட்டிவைத்து விடுவர். பாதம் கட்டும் பழக்கத்தை ஒழிக்கவேண்டும் என்று சட்டம் இயற்றப்பட்டது. பெண்பிள்ளைகளின் பாதங்களைப் பரிசோதிக்க கிளாடிஸ் தகுதியானவர் என்று தெரிவு செய்யப்பட்டார். ஒவ்வொரு வீடுகளிலுள்ள பெண்களையும் சந்தித்துப் பேசவும், பாதங்களைப் பரிசோதிப்பதோடு சுவிசேஷத்தையும் அறிவிக்கவும் எத்தனை நல்ல வாய்ப்பு! அரசாங்க அதிகாரத்தோடு கோவேறு கழுதை வண்டியில் இரு காவலர்களின் பாதுகாப்போடு அரசுப் பணியோடு அரசாங்க செலவிலேயே மாபெரும் சுவிசேஷப் பணி! 

ஊர்களில், தெருக்களில், பெண்கள் நூல் நூற்பது, தானியம் புடைப்பது போன்ற வேலைகளைச் செய்யும் போது, கூட அமர்ந்து மகிழ்ச்சியோடு உறவாடி, அவர்கள் கலைகளைக் கற்றுக்கொண்டு, வேதத்தின் சம்பவங்களை கதைகளாகவும் மற்றும் அழகாகவும், சீனதேசத்தில் அவர்கள் வாழும் பகுதியிலேயே இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்ததுபோலவும், கைகளில் காயங்களுடன் அவர்கள் முன்னே உயிர்த்தெழுந்தவராய் நிற்பது போலவும் தத்ரூபமாகச் சொல்லும்போது, கூட இருப்போர் ஆச்சரியத்தால் கண்களை விரித்துக்கொண்டு கேட்பர்.  

தெருக்களில் மட்டுமல்ல யாங்செங்கின் சிறைச்சாலைகளிலும் சென்று பெண்கைதிளையும் மற்றவர்களையும் இரட்சிப்புக்கு நேராய் நடத்தினார். ஜெயிலில் ஜெயிலுக்குள்ளே கைதிகள் வேலையில்லாமல் சோம்பலாய் இருப்பதால்தான் அங்கே விவாதங்களும் சண்டைகளும் வருகிறது. எனவே, அவர்களுக்கு சில கைத்தொழில்களைக் கற்றுக்கொடுப்பதன் மூலம் அவர்களை சுறுசுறுப்பாக வைத்திருப்பதோடு, கைதிகள் நல்ல வருமானத்தையும் பெறலாம் என்று புதிய திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்த ஜெயில் அதிகாரிகளுக்கு ஊக்கமளித்தார். கிளாடிஸ் அம்மையாரைக் கண்டாலே ஜெயிலில் இருப்போர் கண்களில் ஒளி வீசும். 'உத்தமி" என்று பொருள்படும் 'அயில்வார்டு" என்ற பெயரை அவருக்கு சூட்டி உற்சாகமடைந்தனர்.  

ஆனாலும், கிளாடிஸ் தனிமையில் வாடினார். தனக்கு வாழ்க்கை துணையாக ஒரு வெள்ளைக்கார மிஷனரியோ அல்லது அங்குள்ளவரோ இந்த மலைகளில் நடந்து வரமாட்டாரா என்று எதிர்பார்த்தார்.  ஆனால், நம் ஆண்டவரின் திட்டமோ வேறாக இருந்தது! ஒருமுறை, கருப்பினப் பெண் ஒருத்தி தன் குழந்தையைக் கூவி விற்றுக் கொண்டிருந்தாள். அக்குழந்தையை வாங்குவது ஆபத்தானது என்று தெரிந்தும், 'ஒன்பது பென்ஸ்" கொடுத்து அதை வாங்கி வளர்த்து வந்தார். இப்படியாய் அநேகப் பிள்ளைகள் கிளாடிஸ்க்கு கிடைத்தபடியால் அவர் தனிமையை உணரமுடியாதபடி தலைகீழாய் மாறியது.   

தான் ஒரு பிரிட்டீஸ்காரி என்ற பெருமை ஒரு தடையாக இருப்பதாக உணர்ந்தபோது தனது பாஸ்போர்ட்டை எடுத்து கிழித்து எறிந்துவிட்டு சீனப்பிரஜையாக மாற விண்ணப்பித்தார். சீனர்களும் கிளாடிஸை தங்களில் ஒருவராக ஏற்றுக்கொண்டனர்.  

1937 ஆம் ஆண்டு சீனா - ஜப்பான் நாடுகளுக்கிடையே போர் மூண்டபோது, பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களோடு கிளாடிஸ{ம் பிள்ளைகளோடு பெரும் துன்பப்பட்டார். விமானங்கள் தாழ வந்து திரும்பத் திரும்பக் குண்டுகளைப் போட்டபோது, இவரது கட்டிடமும் இடிந்து நொறுங்கியது. என்றபோதிலும், பாரம் நிறைந்த மனதோடு உதவிக்காகக் காத்திருந்த அநேகருக்கு சேவை செய்தார். ஒருவழியாக, கிளாடிஸ் மற்றும் பிள்ளைகள் தப்பிப் பிழைத்து டிசெக்சௌ போய் சேர்ந்தனர். கைவிடப்பட்ட சில அகதிகளுடைய குழந்தைகளும் மற்றும் அனாதைகளாக்கப்பட்டிருந்தவர்களும் அவர்களோடு இணைந்தனர்.  'நீ இங்கிலாந்திற்குப் போய்விடு; இங்கே உனக்கு ஆபத்து தான்!" என்றபோது, 'இதுதான் என் தாய்வீடு" நான் இங்கேயே இருந்து இங்கேயே மரிப்பேன் என்றார் கிளாடிஸ்.   

கிளாடிஸ் நூற்றுக்கும் அதிகமான பிள்ளைகளோடு ஷான்சி மாகாணத்தின் தலைநகரான சியான் நோக்கி செல்ல முடிவுசெய்தார். ஜப்பானியர்கள் கிளாடிஸை பிடித்துத் தருவோருக்கு 100 டாலர்கள் தருவதாக அறிவித்தனர். கவலையோடு ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தபோது, 'மலைகளுக்கு ஓடிப்போ, தப்பிவிடுவாய்! மறைவான இடங்களில் ஒளிந்துகொள்!" (ஆதி 19:17) வசனங்களின் மூலமாய் தேவன் பேசினார். நீண்ட கடினமான மலைப்பிரயாணம், நெடும் யாத்திரை செய்து மஞ்சள் நதியின் கரையில் வந்து சேர்ந்தபோது, போர் வீரர்கள் கண்களில் எப்படியோ தயவு கிடைக்க, எல்லாரும் தப்பி அக்கரை சேர்ந்தனர்.   

சியானில் இருக்கும்போது விஷஜுரத்தால் பாதிக்கப்பட்டார். அவருடைய ஆங்கில அறிவினால் சிலர் அவரிடம் வந்து ஆங்கிலம் கற்றனர். அதன்மூலம் கிடைக்கும் சிறிய வருமானத்தில் பிழைத்து வந்தார். பல இடங்களில் தங்கியிருந்து ஊழியம் செய்து வந்தபோது, தான் முதலில் செய்தியில் படித்த லாண்ட்சௌ பட்டணத்திற்கு வரும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. தனிமை கண்களில் கண்ணீரைக் கொண்டு வந்தாலும், தேவன் அவைகளினூடே எப்படி அருமையாய் நடத்திவந்தார் என்று சாட்சி கூறினார். தன் வறுமைக்கு மத்தியிலும் ஒருவேளை உணவை குறைத்துக் கொண்டு வேதாகமக் கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவனுக்கு பணம் அனுப்பி வைப்பார் கிளாடிஸ். 

17 ஆண்டுகள் கழித்து 1949ல் கிளாடிஸ் இங்கிலாந்து திரும்பினார். மெலிந்த அற்பமான உருவம் மற்றும் பெற்றோர் அடையாளம் காணமுடியாதபடி இருந்தார் கிளாடிஸ். 'சீனாவுக்குச் சென்ற எங்கள் கிளாடிஸ்" என்று மகிழ்ந்தனர் ஜனங்கள். பெண்கள் கூட்டம் மற்றும் எல்லா சபைகளின் கூட்டங்களிலும் பேச அழைக்கப்பட்டார். தன் பேச்சினால் தூங்குவோரையும் எழுந்து உட்கார வைப்பார். டீடீஊ யில் அவரது வாழ்க்கை வரலாறு அரை மணி நேரம் நடித்து ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்டது. 'தோற்கப்படாதவரில் ஒருவர் கிளாடிஸ் அயில்வார்டு" என்ற தலைப்பில் புத்தகமும் வெளியிடப்பட்டது. 

சீனாவில் கம்யூனிஸம் ஆட்சியில் இருந்ததால் சுவிசேஷத்திற்கு தடை இருந்தது. இவர் தலைக்கு விலை பேசப்பட்டது. சீனாவுக்கு போவதென்பது இனி கூடாது என்று திட்டமாய் தெரிந்தபோதிலும், அங்குள்ள செய்திகளை வளர்த்த பிள்ளைகள் மூலம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்வதோடு மிகுந்த பாரத்தோடு ஜெபித்தும் ஆலோசனைகளைத் தந்தும் வந்தார். 'ஒரு சிறிய பெண்மணி" என்ற தலைப்பில் தன் வாழ்க்கையை திரைப்படமாக்கக் கேட்டபோது, அதற்கு விருப்பம் தெரிவித்துவிட்டு 1957ல் ஹாங்காங் சென்றார். தாய்வானில் சீனாவுக்கு மிக நெருக்கமான பகுதி அது. கம்யூனிஸத்துக்கு தப்பும்படி அங்கு இருந்த அநேக சீன அகதிகளுக்கு உதவி செய்து அனாதை விடுதிகள், மிஷன் இல்லங்களை கிளாடிஸ் நடத்தினார்.  

1970 ஆம் ஆண்டு, ஜலதோஷத்தினால் மிகவும் கஷ்டப்பட்டார் கிளாடிஸ். ஒரு பெண்கள் கூட்டத்தில் அவர் புத்தாண்டு செய்தி கொடுத்துவிட்டு அதிக களைப்போடு திரும்பி வந்தார். அன்றே பெலமான நித்தியமான நகரம் நோக்கி பிரயாணம் புறப்பட்டுவிட்டார்! 'கிளாடிஸ் மரித்துவிட்டார்" என்ற செய்தி டீடீஊ மூலம் உலகிற்கு அறிவிக்கப்பட்டது. சீனர்கள் கண்ணாடிப்பெட்டியில் வைக்கப்பட்டிருந்த அவரது உடலை நீண்ட வரிசையில் வந்து பார்த்துச் சென்றனர். பல ஆண்டுகள் தங்கியிருந்து நேசித்து சேவை செய்த யாங்செங்கை நோக்கியிருக்கும் ஒரு மலைக்குன்றின் மேல் அவருடைய உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. 'உன் பேரைப் பெருமைப்படுத்துவேன்" என்ற தேவன் அவர் இறப்பிற்குப் பின் 'கிளாடிஸ் அயில்வார்டு" பெயரில் கல்வி நிலையங்கள், சேவை மையங்கள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களையும் எழும்பப் பண்ணினார்! நாமும் கிறிஸ்துவின் இராஜ்ய பணியில் எதையும் சாதிக்கமுடியும் என்று நமக்கு கிளாடிஸ் அம்மையார் சவால்விடுகிறார்! அப்படித்தானே குட்டீஸ்?

August 2026

ஹாய் செல்லங்களே!  நீங்க இயேசப்பாவுக்கு தேவைப்படுறீங்க தெரியுமா? கடந்த 20ஆம் நூற்றாண்டில், சீன தேசத்தையே திருப்பிப் பார்க்க வைத்த ஒரு பெண்ணைத்தான் நாம் இங்கே பார்க்கப் போகிறோம். சீன தேசம் இன்று பலவிதங்களில் பெரும் உயரங்களைத் தொட்டதற்கு இவரைப் போன்றோர் தான் காரணம்.

                கிளாடிஸ் உற்சாக ஆவியும் விடாமுயற்சியும் உள்ளவர். சுத்தம், சுகாதாரம், கஷ்டங்களைச் சமாளிப்பது, விருந்தினரை உபசரிப்பது, ஏழை எளியவர்க்குச் சேவை செய்வது மற்றும் சகல நன்னடத்தையிலும் கெட்டிக்காரி. ஆனால், ஸ்கூல் பாடம் என்று வந்துவிட்டாலோ சுருங்கிப்போய்விடுவார்; கணக்குப் பாடம் பிடிக்காது. மற்றவரைப் போன்று நடித்துக்காட்டி விமர்சனம் செய்வதில் தேறினவர். வீட்டில் மூத்த மகளான இவர், படிப்பு வராததால் 14 வயதிலேயே பெட்டிக் கடையில் வேலை செய்ய ஆரம்பித்தார். பின்னர் மளிகைக் கடை வேலை பறிபோனதால், குறைந்த ஊதியத்தில் வீட்டுப் பணிப்பெண்ணாக அதிக நேரம் வேலை செய்தார். லண்டன் மாநகரின் வீதிகளும், பெரும் விளக்குகளும், கேளிக்கை விடுதிகளும், பெரிய செல்வந்தர்கள் பகட்டாய் உடையணிந்து மிடுக்காய் நடைபோடுவதும் மற்றும் பார்களிலும் ஹோட்டல்களிலும் இருந்துவரும் இசைகளும் நடனங்களும் கூத்தாட்டங்களும் அவருக்கு மிகுந்த சந்தோஷத்தைத் தந்தன. தன் அத்தை மகள் குயினியுடன் சேர்ந்து நாடக அரங்குகளில் ரசித்து மகிழ்ந்தார். தானும் ஒரு நடிகையாக வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார்.

                ஒருநாள், ஓர் ஆலயத்தின் முன் நின்றிருந்த போது, சிலர் அவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்றபோது, வேண்டா வெறுப்பாக சிரித்துக் கொண்டு, அரை மனதோடு உள்ளே சென்றார். 'நம் நினைவுகளையெல்லாம் உயிருள்ள ஆண்டவர் அறிவார். ஒரு நாளில் நாம் எல்லாவற்றிற்கும் கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டும். பாவிகளை நேசிக்கும் தேவன் பாவங்களை வெறுக்கிறார். நாம் திருந்தி வந்தால் நம்மை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்வார்" என்று ஏற்கனவே கேட்டிருந்த வார்த்தைகள் தான்; ஆனால், அன்று ஏதோ புதிதாய்த் தெரிந்தது. பயத்தோடு விரைவாய் எழுந்து வெளியே செல்லும் போது, வாசலில் நின்ற போதகர், 'கிளாடிஸ் நீ தேவனுக்கு தேவைப்படுகிறாய்" என்று சொன்னபோது, 'அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை" என்றாள் கிளாடிஸ். மீண்டும் போதகர் கிளாடிசை நோக்கி, 'உனக்கு ஒருவேளை தேவன் தேவையில்லை; ஆனால், அவருக்கு நீ தேவை!" என்றார். 

                ஏதோ பெரிய தவறு செய்து விட்டது போன்ற குற்ற உணர்ச்சியுடன் மனதில் பெரும் போராட்டம். போதகரின் மனைவி அவருக்கு தெளிவான ஆலோசனைகள் தந்தபோது, 'ஜீவ காலமெல்லாம் உமக்கே என்னைத் தருகிறேன்" என்று அர்ப்பணித்து இரட்சிப்பின் வழியில் நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டார் கிளாடிஸ். சினிமா போன்ற கேளிக்கை வாழ்க்கை நின்றுபோய், ஆலய ஆராதனைகள் மற்றும் ஜெபக்கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு தன் சாட்சியைப் பகர்வதின் மூலம், அநேகருக்கு ஆசீர்வாதமான பாத்திரமாக மாறினார். 

                ஒருமுறை, கையில் செய்தித் தாளுடன் பஸ்ஸில் பயணம் செய்தபோது, 'மருத்துவமனைகள், பள்ளிக்கூடங்கள், இரயில்கள், ஆகாயவிமானங்கள் என்று மேல்நாட்டு நாகரீகத்திற்கு சீனா திறந்திருக்கிறது" என்ற செய்தியினை வாசித்தார். ஆனால், அங்கோ இலட்சக்கணக்கானவர்கள் இன்னும் சுவிசேஷத்தை கேள்விப்படவேயில்லை; இதற்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினார். இதற்குப்பின் அவரது எண்ணமெல்லாம் சீனாவைப் பற்றியே இருந்தது. ஒருநாள், தந்தை, 'சீனா, சீனா என்று சொல்லுகிறாயே, நீ அங்கு போய் என்னசெய்யப் போகின்றாய்? நீ என்ன நர்சா அல்லது டீச்சரா மிஷனரியாக சீனாவுக்குப் போக? பின்னே சீனாவில் என்னத்தை சாதிக்கப் போகிறாய்? உன்னால் இதைப்பற்றி பேசமட்டும் தான் முடியுமேயன்றி வேறொன்றும் முடியாது" என்றார். ஏளனமான இந்த வார்த்தைகள் கிளாடிஸின் இதயத்தைத் துளைத்தன.  

                1930 ஆம் ஆண்டு ஹட்சன் டெய்லரால் ஸ்தாபிக்கப்பட்ட 'சீன உள்நாட்டு மிஷன்"-க்கு விண்ணப்பித்தார். 18 வயதில் இரட்சிக்கப்பட்ட இவர் 28 வயதில் 24 பேரோடு ஹைபரி என்ற இடத்தில் பெண்கள் பயிற்சி மையத்தில் சேர்ந்தார். சீனா செல்லவேண்டுமானால் பிரயாணம் ஒருமாத காலத்திற்கு மேல் ஆகலாம். அங்கு போன பிறகு 7 ஆண்டுகள் கழித்துதான் தாய் நாடு திரும்பமுடியும்; பணக்கஷ்டம், வைத்திய வசதிக் குறைவு, ஆபத்துக்களில் போலீஸ் பாதுகாப்பின்மை ஆகியவற்றை அனுபவிக்கவேண்டும். இதெல்லாம் அவரை பின்னோக்கித் திருப்பிவிடாதபடி மனதை உறுதியாகத் திடப்படுத்தவே உதவின. வகுப்பில் நடத்தப்படும் பாடங்களை சரியாகப் புரியமுடியவில்லை, குறிப்பெடுக்கவும் தெரியவில்லை. பக்கத்திலிருப்போரின் உதவியோடு எப்படியோ எழுதிவிடுவார் கிளாடிஸ். ஆனால், இறுதி முடிவோ கிளாடிஸ்க்கு எதிரான ரிசல்ட். தொடர்ந்து மேற்பயிற்சிக்கு தகுதியற்றவரானார். சீன மொழி கடினமானது அதைக் கற்றுக்கொண்டு வெளிநாட்டினர் பேசுவது அரிதிலும் அரிது. எனவே சீனாவை மறந்துவிட்டு இங்கேயே ஊழியம் செய் என்று பலர் வெறுப்பேற்றினர். வேறெந்த நோக்கமோ திட்டமோ இல்லாமல் ஏமாற்றத்தோடு வெளியேற்றப்பட்டார் கிளாடிஸ். 

                சீனாவில் மிஷனரிகளாக வாழ்ந்து திரும்பி வந்திருந்த வயதான தமபதிகளுக்கு சேவை செய்தும் அவர்களிடமிருந்து சீன நாட்டைப் பற்றிய தகவல்களைச் சேகரித்தும் சில காலம் பணிசெய்தார். வேறுயாரும் தன்னை சீனாவிற்கு அனுப்பாவிட்டாலும் தானே வேலை செய்து கிடைக்கும் பணத்தில் டிக்கெட் வாங்கி எப்படியும் சீனா போய்விடத் தீர்மானித்தார். ஒரு கூட்டத்தில் சந்தித்த நபர் மூலமாக சீனாவில் பல ஆண்டுகளாக மிஷனரியாக இருக்கும் 73 வயதான திருமதி. லாவ்சன் அம்மையாருக்கு ஓர் உதவியாள் தேவைப்படுகிறார் என்றறிந்ததும், 'அந்த ஆள் நான் தான்" என்று கிளாடிஸ் சொல்லிக் கொண்டார். ஆம், 1932 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 15 லிவர்பூல் தெரு ரயில் நிலையத்திலிருந்து வாழ்க்கையின் இலக்கை நிறைவேற்ற சீனாவை நோக்கி கிளாடிஸின் மிஷனரிப் பயணம் தொடங்கியது. அந்நாட்களில் யுத்தம் நடந்துகொண்டிருந்ததால், இடையிடையே ரயில்கள் நிறுத்தப்பட்டதோடு, வேறு பாஷைகளும் தெரியாமல் அங்குமிங்கும் அலைக்கழிக்கப்பட்டவராய், திருமதி. ஜீனி லாவ்சன் அம்மையார் இருக்கும் யாங்செங் வந்தார். இடிந்த கட்டிடங்களும் மற்றும் குப்பைமேடுகளும் நிறைந்ததாகப் பராமரிக்கப்படாமல் அந்த இடம் இருந்தது. நீ யாரம்மா? உள்ளே வர விரும்புகிறாயா? என்று மெலிந்த உருவத்தில் இருந்த வயதான லாவ்சன் அம்மையார் கேட்டார். கிளாடிஸை அழைத்துவர தன் உதவியாளர் லூ என்பவரை அவர் அனுப்பியிருந்தாலும், எல்லாவற்றையும் லாவ்சன் அப்போது மறந்துவிட்டார்.

                திருமதி. லாவ்சன் புதிய உத்திகளைக் கையாண்டு, தன்னுடைய மிஷன் வளாகத்தை ஒரு லாட்ஜ் போல வைத்திருந்தார். வியாபாரிகள் அந்த மலைகளில் வியாபாரப் பொருட்களை கோவேறு கழுதைகளில் ஏற்றிக்கொண்டு போகும் வழியில் இது அமைந்திருந்தது. பிரயாணக் களைப்பில் வியாபாரிகள் இப்படிப்பட்ட லாட்ஜ்களில் தங்கி இளைப்பாறி, உணவு உண்டு பின் தங்கள் பிரயாணத்தைத் தொடர்வர். அப்படி வருவோருக்கு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை கதைகள், பஜனை மற்றும் நாடக பாணியில் நடித்துக்காட்டி, படங்களையும் காட்டி நேரம் போவதே தெரியாதபடி அவர்களை மகிழ்ச்சியாக்கிவந்தார் அவர். கிளாடிஸ்க்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையோ,  'வாசலில் நின்று விளம்பரம் செய்வது போல் அவ்வழியே வரும் பிரயாணிகளை நிறுத்தி, 'வாங்க வாங்க! இங்கே தங்குவதற்கு நல்ல விசாலமான அறைகளுடன் இடமுண்டு!" என்று கூவி அழைப்பதே. சீன மொழியை முறையாகக் கற்றுக்கொள்ள முடியாமல், தெருப் பிள்ளைகளுடன் உறவாடி கொஞ்சமாகப் பேசக் கற்றுக்கொண்டு, அங்குள்ள உணவை உண்டு, சீனர்களைப் போலவே உடையணிந்து, அவர்களில் ஒருவரானார். இந்நிலையில் திருமதி. லாவ்சன் மரித்துவிட, கிளாடிஸ்க்கு பண உதவிகள் கிடைக்கவில்லை, ஏற்கனவே வந்துகொண்டிருந்த உதவிகள் நிறுத்தப்பட்டன.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                      - தொடரும்